Die lamlendige idioot liet maar weer op zich wachten. Waarom was ze hier nog? Deze straat was duivels. De tocht naar het einde ervan voelde altijd als een dagenlange wandeling door prikkeldraad en rozenstruiken. Wie weet waren het de herinneringen, ze hadden hier immers jaren gewoond. Dagelijks gingen ze erop uit en deze route had zijn voorkeur. Ze ontkwam er dus niet aan en probeerde zoveel mogelijk te ontspannen. Even wandelen, een paar kleine boodschapjes doen. Die ouwe stelde het op prijs, dus nam ze de moeite om hem dat pleziertje te gunnen. Sinds zijn echtgenote was overleden, een jaar of tien geleden, moest iemand de zorg op zich nemen. Lees Meer »
-
juni12th
Geen reactiesDe waan van de dag (2)
Gepost in: Andere Ogen
-
juni11th
De waan van de dag (1)
Gepost in: Andere Ogen
Het met een balkje afgeschermde gelaat deed hem huiveren. Smeerlap! Met de palm van zijn hand sloeg hij op de leuning van de lekkere hangstoel. Elke keer weer was het vechten tegen de kokhalsneigingen, bij het zien van de verdachten. Maar deze klootzak was erger. Hij wist het zeker, zijn intuïtie zei het hem. De verslaggever vertelde met een strak gezicht dat de man die ochtend uit zijn huis gehaald was. “En nooit weer terug, opsluiten dat stuk rottend vlees!” Lees Meer » -
juni4
Een weekend zonder zondagsrust (2)
Gepost in: Andere Ogen
Zaterdag. Het ontbrak me aan lef om mijn ogen te openen. Zonder twijfel zou het tafereel waarvan ik deel uitmaakte elk beschaafd mens de moed in de schoenen doen zinken. In die zin had ik dan ook weer weinig te verliezen. Mijn keuze viel op een compromis. Ik liet mijn ooglid kort trillen, maar lang genoeg om een van mijn vele achterneefjes te ontwaren. De jongeman van een jaar of acht stond klaar om mij op weinig elegante wijze te wekken. Hoewel ik normaliter, zoals je inmiddels vast al begrepen had, iemand van fatsoen en beschaving ben, bedacht deze ‘ontzettende homo’ zich geen moment. Lees Meer » -
juni3
Een weekend zonder zondagsrust (1)
Gepost in: Andere Ogen
Vrijdag. Een oorverdovende knal schudde de bosrijke omgeving wakker. Geschrokken gevogelte schoot alle kanten uit; de meerkoeten kwetterden luid en een eenzame gaai stoof richting de ogenschijnlijk veiliger gelegen boomtoppen. Het knuffelbare konijntje dat tot even geleden gemoedelijk gras oppeuzelde daarentegen, had niet eens de kans gekregen het lood te zien aankomen dat ervoor zou zorgen dat zijn hoofdje aan gruzelementen tegen de aarde stuiterde, zo snel ging het. Nog voor hij instinctief op het lawaai kon reageren spatte zijn hoofdje in klodders uiteen, om verkennende taken te verrichten voor het bloedspoor dat zich nu van het nekje tot een verdwaalde boomwortel strekte. Oom Rudolf keek tevreden, het zou een mooi weekendje Center Parcs worden.



